Contact NARIS
Contact
Email to
info@naris.com
Risicomanagement vanuit de Volvo Ocean Race; Uiteindelijk gaat het om Plan B

Risicomanagement vanuit de Volvo Ocean Race; Uiteindelijk gaat het om Plan B

Terug naar overzicht | | | Reacties uitgeschakeld voor Risicomanagement vanuit de Volvo Ocean Race; Uiteindelijk gaat het om Plan B

Graag delen wij de praktijkverhalen van onze GRC kennisdagen. Hierbij het eerste artikel van Tom Touber, COO Volvo Ocean Race tijdens de laatste editie.

Inleiding

“Eén ding is zeker, niets is zeker!”, aldus Tom Touber oud COO Volvo Ocean Race. Ervaring en voorbereiden zijn 80% van het succes, maar winnen doe je op de laatste 20%. Tom laat zien hoe het management succesvol inspeelt op risico’s, ook als het echt misgaat. In deze situaties gaat het er niet om wie het beste plan heeft, maar wie het beste plan B heeft. Tom Touber begint zijn verhaal met een anekdote over ‘een dom blondje’ die getrouwd was met de rijkste man van Zweden, een multimiljonair. Een verbintenis die uiteindelijk pijnlijk op de klippen liep. Een journalist interviewde de ondertussen weer single vrouw en vroeg: ‘Was dat nou een vooropgezet plan, om met zo’n rijke man te trouwen en de hoogste huwelijkssettlement in de geschiedenis te krijgen?’ ‘Nee’ was haar antwoord. ‘Dat was niet het plan, maar het was wel plan B.’ Volgens Touber is dit ook een van de leidende motieven in zijn eigen leven, zo dom was ze dus toch niet.

Tom Touber

Tom Touber onthult in zijn introductie dat hij, ondanks de fanatieke wens van zijn vader die hem liever als profvoetballer zag, Bedrijfskunde en Scheepsbouwkunde in Delft en Twente studeerde. Al vroeg belandde hij daarna in De Raad van Bestuur van Brunel. Toen Brunel naar de beurs ging en daarom zijn bekendheid een flinke boost wilde geven, bedacht de CEO dat het een goed idee zou zijn een boot te sponsoren in de Volvo Ocean Race. In die race bleven de resultaten ver achter en raakte Touber gefascineerd betrokken om de weg naar boven te vinden. Hij leidde 4 keer de Volvo Ocean Race voor een team en zat twee keer in de organisatie. De afgelopen jaren was hij werkzaam als COO van de race. Tegenwoordig is Touber echter weer te vinden in het bedrijfsleven als consultent. Omdat hij gelooft dat goede resultaten geen loterij zijn. Veelbetekenende woorden. Touber vertelt dat de Volvo Ocean Race in de 43 jaar van haar bestaan uitgegroeid is tot één van de grootste evenementen van de wereld. De langste etappe is veertig dagen, ‘s-nachts wordt doorgevaren en het evenement trekt wereldwijd meer kijkers dan het EK-voetbal. Tegenwoordig varen boten meer dan twee keer zo snel al vroeger, en bereiken ze snelheden tot 80 kilometer per uur. Met je tijd meegaan is dan ook essentieel: vroeger was het belangrijkste marketinginstrument de racesticker, waarop een telefoonnummer stond. Je kon dan een keer per week horen waar alle boten lagen. Nu is alles realtime te volgen, wat een grote impact op de zeilers heeft, de stress is veel hoger geworden. Omdat de risico’s van de race erg hoog liggen zijn sponsoren niet altijd makkelijk te vinden, zegt Touber.

Risico’s

De volgende factoren dragen daaraan bij:

  • Als er iets misgaat kan het de onderneming schaden, het is erg duur en er zijn vaak veel bijkomende kosten door schade aan de boot onderweg, bij verlies kan de race een negatieve impact op je bedrijf hebben, de associatie met de eigen hobby (mensen denken dat je je eigen hobby loopt te sponsoren),
  • je bent niet zeker van veel media-exposure, dit hangt van de prestatie af.

De uitdaging was volgens Touber deze risico’s in te dammen. In dat licht vertelt hij dat Volvo Cars beweert dat er in 2020 geen enkel verkeerslachtoffer in een Volvo meer zal gaan vallen, nogal een bold statement. Maar hoe past dit nou eigenlijk bij zo een risicovolle race als de Volvo Ocean Race? Het past juist perfect, zegt Touber. Volvo wil uitstralen dat je zelfs onder de meeste extreme omstandigheden veilig blijft in een auto (of boot) van Volvo.

Opportunitymanagement

Riskmanagement is opportunitymanagement. Zonder risico’s kun je niet winnen of verliezen, maar in een risicovolle situatie kun je winnen door beter te managen dan anderen. Iets dat sterk met je mindset verbonden is. De crux is volgens Touber een cultuur te creëren, of het nu op een boot of binnen een bedrijf is, waarin initiatief welkom is. In de race in 1997 stond bij Brunel daarom een soort whiteboard aan boord waarop je ideeën kon noteren. Op een gegeven moment in de race stond erop: Waarom varen we niet Oostelijk langs de Falklandeilanden? Net als in een bedrijf borrelt dan in eerste instantie weerstand omhoog. Uiteindelijk bekeek de navigator het idee alsnog, en werd er besloten het te proberen. Brunel eindige als tweede, iets dat natuurlijk grote euforie opriep. Geen toeval, maar succes waar analyse en goede scenarioplanning aan ten grondslag ligt.

Veiligheid

Touber stelt dat de discussie in de verzekeringswereld vaal gaat over crewsafety, en dan meestal over technologie in de rescue-of preventionhoek. Over behavior wordt weinig gepraat, volgens hem is het echter een belangrijk focuspunt. Ook is er veel over de reliability te doen. Boten zinken, verliezen masten, zeilen scheuren, met name omdat men steeds lichtere boten ging bouwen om maar te winnen. Daarop ontwikkelde Volvo Ocean Race een type boot voor alle racers, die moest voldoen aan de volgende criteria: -snel -stevig en betrouwbaar -zeer goede mediaweergave, zo kun je de zeilers ook horen praten -Betaalbaar, door schaalvoordeel. Dit was een uitstekende manier om sponsors te overtuigen. En met dezelfde boten zijn er nog steeds voldoende andere risico’s op uiteenlopende wijzen te managen. Op deze manier laat je het niet aan de markt over (dan push je ze over de rand met het risico van niet finishen) en tegelijkertijd verlaag je de kosten.

Voorbereiding

Op een boot, stelt Touber, gaat er altijd wel wat mis waar je niet op voorbereid bent. Een goed voorbeeld is de boot van VESTAS die recht op een eiland in de Indische Oceaan in voer. Wat ging hier nu mis? Volgens Touber liggen aan zulke rampen vaak twee oorzaken ten grondslag: geen goede info en geen goede cultuur op de boot waarin fouten kunnen worden gemeld. In dit geval was vooral de info het probleem. De mannen roken als het ware land, en zagen rimpelingen op het water. De schipper gaf echter de verkeerde info en zei dat die rimpelingen zouden ontstaan doordat ze op 40 meter diepte voeren. Een valse geruststelling die de alertheid wegnam. Daarnaast was er niet goed op de kaart ingezoomd en was er geen goede scenarioanalyse gedaan. Uiteindelijk werd de boot na veel discussie van het rif gehaald. Touber verteld hoe hij de sponsor Vestas (duurzame energie) kon overtuigen dat dit in wezen een blessing in disguise is. Als het ze zou lukken om terug te komen in de race, bewees de vastgelopen boot alleen maar hoe moeilijk de weg naar duurzame energie is, maar dat ze nooit op zouden geven, een geweldige publiciteitsstunt. Volgens Touber is het essentieel in situaties als deze om de geest van de survivalmodus (waarin 30 procent van je cognitieve vermogen niet meer werkt) weer naar de performancemodus om te schakelen. Iets dat hij ooit aan den lijve ondervond toen zeiler Hans Horrevoets, bemanningslid van ABN AMRO in 2006, overboord sloeg, en hij alleen door het volgen van het van tevoren vastgelegde scenario zijn paniek kon overwinnen. Om de metafoor naar het bedrijfsleven te trekken: In het bedrijfsleven geldt vaak dat:

High trust= high speed en low cost Low trust= low speed en high cost

Erg belangrijk in het risicomanagement, waar vaak van low trust wordt uitgegaan, iets dat duidelijk niet de meest productieve weg hoeft te zijn.

trust-jpg

Afsluiting

Touber sluit een inspirerende middag af met de volgende samenvatting: Alles begint met mindset, riscomanagement is opportunitymanagement. Manage the controlable en neem van tevoren het boek met scenario’s door. In geval van issues huur experts in en zorg voor een goed plan B en C. Stimuleer elkaar verder in de performancemodus te komen, en tot slot: durf nieuwe wegen te bewandelen. Je zult nooit betere resultaten krijgen als je altijd hetzelfde blijft doen!


Erik van Marle

Risicomanagement vanuit de Volvo Ocean Race; Uiteindelijk gaat het om Plan B
Erik van Marle is directeur van Naris. Erik spreekt regelmatig op congressen en is als docent verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit Twente. Daarnaast is hij bestuurslid van het Nationaal Netwerk Risicomanagement (NNR) en lid van de NEN-commissie Risicomanagement. Erik legt het verband tussen governance, risk management en compliance (GRC). Risicomanagement vraagt om gedeelde verantwoordelijkheid en transparantie. Zijn visie is basis voor de GRC Platform NARIS GRC®. Als ondernemer gaat hij internationaal partnerships aan om voorop te blijven lopen in het GRC vak.